Բիզնես սկսելու մասին մտածելիս շատերը առաջին հերթին կենտրոնանում են ապրանքի, ծառայության կամ սեփական գաղափարի վրա։ «Ես սա լավ կանեմ», «այս ապրանքը Հայաստանում քիչ կա», «ինձ մեծ ծավալներ պետք չեն»․ նման մտքերը կարող են թվալ բավարար պատճառ բիզնես սկսելու համար։ Բայց իրականում այստեղ ամենակարևոր հարցերից մեկը հաճախ մնում է անպատասխան՝ ինչպիսի՞ շուկա է սպասում ինձ։
Հատկապես հետաքրքիր է այն մտածելակերպը, երբ մարդն ասում է․ «Ես մեծ բիզնես չեմ ուզում, ինձ ամսական մի քանի վաճառք էլ բավարար է, դրա համար շուկան ուսումնասիրելու կարիք չունեմ»։ Թվում է՝ եթե նպատակները փոքր են, ռիսկն էլ պետք է փոքր լինի։ Իրականում միշտ չէ, որ այդպես է։
Փոքր բիզնեսը նույնպես գործում է նույն շուկայում, որտեղ կան ավելի մեծ ընկերություններ, փորձառու վաճառողներ, մեծ պահեստներ, հին ապրանքային մնացորդներ և այնպիսի գնային հնարավորություններ, որոնց հետ սկսնակ արտադրողը կամ վաճառողը երբեմն պարզապես չի կարող մրցել։
Այդ պատճառով շուկա ուսումնասիրելը պետք է դիտարկել ոչ թե որպես մեծ ընկերությունների համար նախատեսված բարդ գործընթաց, այլ որպես պարզ միջոց՝ հասկանալու համար, թե ինչի մեջ եք պատրաստվում մտնել։
Ինչու՞ է շուկայի ուսումնասիրությունը կարևոր նույնիսկ փոքր բիզնեսի համար
Երբ մարդը փոքր բիզնես է սկսում, հաճախ մտածում է միայն սեփական ծախսերի մասին։ Օրինակ՝ հաշվարկում է, որ ապրանքը կարող է արտադրել 3000 դրամ ինքնարժեքով և վաճառել 5000 դրամով։ Թղթի վրա ամեն ինչ գեղեցիկ է թվում․ մեկ վաճառքից՝ 2000 դրամ տարբերություն։
Բայց այստեղ դեռ չկա ամենակարևոր թիվը՝ որքա՞ն գնով են այդ նույն ապրանքը վաճառում արդեն գործող մրցակիցները։
Եթե շուկայում նույնատիպ ապրանքը վաճառվում է 4200 դրամով, ձեր 5000 դրամ գինը կարող է դժվար ընդունվել։ Իսկ եթե մրցակիցը նույն ապրանքը վաճառում է 3500 դրամով, խնդիրը շատ ավելի լուրջ է․ դուք պարզապես չեք կարող նույն պայմաններով մրցել։
Այստեղ կարող է պարզվել, որ ձեր հաշվարկած շահույթը իրականում շուկայական առավելություն չունի։
Հետևաբար շուկան ուսումնասիրելու նպատակը միայն «գնորդ կա՞, թե՞ չկա» հարցին պատասխանելը չէ։ Պետք է հասկանալ նաև՝ ովքեր են արդեն վաճառում, ինչ գնով են վաճառում, ինչ պայմաններով են վաճառում և ինչու է գնորդը ընտրում նրանց։
«Ինձ մեծ ծավալներ պետք չեն» մտածելակերպի վտանգը
Ենթադրենք՝ ցանկանում եք ամսական արտադրել ընդամենը 100 միավոր ապրանք։ Ձեզ կարող է թվալ, որ շուկայի մեծ խաղացողները ձեզ չեն հետաքրքրում, քանի որ դուք նրանց չափերի բիզնես չեք կառուցելու։
Բայց գնորդի տեսանկյունից դուք և մեծ ընկերությունը կարող եք հայտնվել նույն մրցակցության մեջ։
Եթե մեծ ընկերությունը տարեկան հազարավոր կամ տասնյակ հազարավոր միավոր է արտադրում, նրա մեկ միավորի ինքնարժեքը կարող է շատ ավելի ցածր լինել։ Նա կարող է հումքը մեծ քանակով գնել ավելի էժան, արտադրական ծախսերը բաժանել ավելի մեծ ծավալի վրա և որոշ դեպքերում նույնիսկ ավելի ցածր գնով վաճառել։
Փոքր արտադրողը նման առավելություն չունի։
Օրինակ՝ դուք կարող եք մեկ ապրանք արտադրել 4000 դրամ ինքնարժեքով և մտածել, որ 5500 դրամ վաճառքի գինը նորմալ է։ Բայց շուկայում գործող խոշոր արտադրողը նույն կատեգորիայի ապրանքը կարող է վաճառել 4500 դրամով։
Այդ դեպքում խնդիրը ձեր աշխատասիրությունը կամ ապրանքի գաղափարը չէ։ Խնդիրը շուկայի կառուցվածքն է։
Եթե սա նախապես չեք ուսումնասիրել, կարող եք ամիսներ անց հասկանալ, որ ձեր ապրանքը վատը չէ, պարզապես այնպիսի գնով եք արտադրում, որով տվյալ շուկայում դժվար է մրցել։
Երբ մրցակիցը վաճառում է գրեթե ձեր ինքնարժեքով
Սա այն իրավիճակներից է, որը սկսնակ ձեռնարկատերը կարող է սկզբում ընդհանրապես չնկատել։
Պատկերացրեք՝ դուք ուսումնասիրում եք շուկան և տեսնում եք, որ ձեր նախատեսած ապրանքի գինը մոտավորապես 6000 դրամ է։ Հաշվարկում եք սեփական արտադրությունը և ստանում 4000 դրամ ինքնարժեք։ Թվում է՝ ամեն ինչ լավ է․ 2000 դրամ տարբերություն կա։
Սակայն հետո հայտնվում է մրցակից, որը նույն կատեգորիայի ապրանքը վաճառում է 4500 դրամով։
Առաջին արձագանքը կարող է լինել․ «Նա երևի ցածր որակի ապրանք է վաճառում»։ Բայց պարտադիր չէ։
Հնարավոր է՝ այդ ընկերությունը հումքը շատ ավելի ցածր գնով է ձեռք բերում։ Հնարավոր է՝ արտադրում է մեծ քանակով։ Հնարավոր է՝ երկար տարիների պայմանագրեր ունի մատակարարների հետ։ Կամ պարզապես շուկայում այնքան մեծ ծավալ ունի, որ կարող է աշխատել ավելի փոքր մարժայով։
Փոքր բիզնեսի համար սա շատ կարևոր դաս է․ մրցակցի գինը միշտ չէ, որ ցույց է տալիս նրա շահույթի չափը։
Դուք չգիտեք, թե նա ինչ ինքնարժեք ունի։ Գիտեք միայն, թե ինչ գնով է շուկային առաջարկում ապրանքը։ Բայց հենց այդ գինն է, որ սահմանում է ձեր հնարավորությունների մի մասը։
Շուկայում կարող է լինել նաև մեկ այլ խնդիր՝ լճացած ապրանքը
Շուկայում ցածր գնի պատճառը միշտ չէ, որ մրցակցի ավելի արդյունավետ արտադրությունն է։ Երբեմն դրա հետևում կարող է լինել շատ ավելի պարզ պատճառ՝ վաճառողը փորձում է ազատվել երկար ժամանակ պահեստում մնացած ապրանքից։
Ենթադրենք՝ մի քանի տարի առաջ որևէ ապրանքի նկատմամբ մեծ պահանջարկ կար, և մի քանի ընկերություններ մեծ քանակությամբ ներմուծեցին կամ արտադրեցին այն։ Հետագայում պահանջարկը նվազեց, բայց պահեստներում մնացին մեծ պաշարներ։ Այդ դեպքում վաճառողը կարող է պատրաստ լինել ապրանքը վաճառել նույնիսկ շատ ցածր գնով՝ պարզապես պահեստը դատարկելու և ներդրված գումարի մի մասը վերադարձնելու համար։
Նոր բիզնես սկսող մարդը կարող է այս իրավիճակը լրիվ այլ կերպ ընկալել։ Նա հաշվարկում է, որ մեկ միավորի ինքնարժեքը 5000 դրամ է և մտածում է՝ 6500 դրամով վաճառելու դեպքում շահույթ կունենա։ Բայց շուկայում մեկ այլ վաճառող նույն ապրանքն առաջարկում է 4500 դրամով։
Առաջին հայացքից թվում է, թե ինչ-որ բան սխալ է հաշվարկված։ Իրականում այդ 4500 դրամը կարող է լինել ոչ թե տվյալ ապրանքի բնական գինը, այլ հին մնացորդից ազատվելու փորձ։
Այդ պատճառով շուկան գնահատելիս պետք է ոչ միայն նայել գնին, այլ փորձել հասկանալ դրա պատճառը։ Եթե ինչ-որ ապրանք երկար ժամանակ վաճառվում է անսովոր ցածր գնով, արժե պարզել՝ դա սովորական գնային մակարդա՞կ է, ժամանակավոր զեղչ, թե՞ վաճառողը պարզապես փորձում է ազատվել կուտակված պաշարից։
Ցածր գինը միշտ չէ, որ նշանակում է ուժեղ մրցակից
Նույն տրամաբանությունը կարելի է կիրառել մրցակիցների նկատմամբ։
Պատկերացրեք՝ երեք ընկերություն նույն կատեգորիայի ապրանքը վաճառում է 5000, 5200 և 3500 դրամով։ Եթե դուք միայն թվերին նայեք, կարող եք մտածել, որ 3500 դրամով վաճառողը պարզապես անհաղթելի մրցակից է։
Բայց նախ պետք է հասկանալ՝ ինչու է նա այդ գնով վաճառում։
Հնարավոր է՝ նրա ապրանքը հին մոդել է, պահեստային մնացորդ կամ ժամանակավոր զեղչով առաջարկ։ Հնարավոր է նաև, որ նա պարզապես պատրաստ է շատ փոքր շահույթով վաճառել՝ շրջանառությունը պահպանելու համար։
Սա կարևոր տարբերություն է, հատկապես փոքր բիզնեսի համար։ Եթե դուք ձեր բիզնեսի ամբողջ հաշվարկը կառուցեք շուկայում հանդիպող ամենացածր գնի վրա, կարող եք սխալ եզրակացության գալ և հրաժարվել նույնիսկ լավ գաղափարից։
Ուստի գների ուսումնասիրությունը պետք է լինի ոչ թե «ով է ամենաէժանը» հարցի պատասխանը, այլ փորձ՝ հասկանալու ինչու է տվյալ ապրանքը հենց այդ գնով վաճառվում։
Ինչպե՞ս հասկանալ՝ իրական պահանջարկ կա
Մեկ այլ տարածված սխալ է պահանջարկը շփոթել մարդկանց հետաքրքրության հետ։
Ենթադրենք՝ նոր ապրանքի գաղափար ունեք և այն ներկայացնում եք տասը ծանոթների։ Նրանցից ութը ասում են, որ ապրանքը հետաքրքիր է, և դուք որոշում եք արտադրություն սկսել։
Բայց երբ ապրանքը պատրաստ է լինում, պարզվում է, որ այդ ութ հոգուց ոչ մեկը պատրաստ չէ վճարել այն գինը, որն անհրաժեշտ է ձեր արտադրությունը շահութաբեր պահելու համար։
Այսինքն՝ հետաքրքրություն կար, բայց վճարունակ պահանջարկ՝ ոչ։
Այդ պատճառով ավելի օգտակար է մարդկանց հարցնել ոչ միայն՝ «կգնեի՞ք այս ապրանքը», այլ՝ «վերջին անգամ նման ապրանք ե՞րբ եք գնել», «որտեղի՞ց եք գնել», «որքա՞ն եք վճարել» և «ինչի՞ց եք դժգոհ եղել»։ Իրական գնման փորձի մասին պատասխանները սովորաբար ավելի արժեքավոր են, քան ընդհանուր դրական կարծիքը։
ԱՄՆ-ի Small Business Administration-ը նույնպես շուկայի ուսումնասիրության կարևոր հարցերի շարքում առանձնացնում է պահանջարկը, շուկայի չափը, մրցակցության մակարդակը և այն գինը, որը պոտենցիալ գնորդները վճարում են այլընտրանքների համար։
Ինչպես ուսումնասիրել շուկան առանց մեծ գումար ծախսելու
Շուկայի ուսումնասիրությունը պարտադիր չէ սկսել թանկ խորհրդատվությունից կամ բարդ հետազոտությունից։ Սկզբնական փուլում բավական շատ տեղեկություն կարելի է հավաքել ինքնուրույն։
Փնտրեք ձեր ապրանքը Google-ում և սոցիալական ցանցերում, ուսումնասիրեք գործող վաճառողների գները, տեսականին, հաճախորդների մեկնաբանությունները և ամենաշատ տրվող հարցերը։ Օգտակար է նաև դիտարկել առցանց խանութներն ու հայտարարությունների հարթակները, որովհետև դրանք թույլ են տալիս տեսնել ոչ միայն առաջարկների քանակը, այլև գնային տարբերությունները։
Դրանից հետո փորձեք խոսել իրական գնորդների հետ։ Եթե ցանկանում եք որևէ ապրանք արտադրել, մի հարցրեք միայն՝ «ձեզ դո՞ւր է գալիս»։ Ավելի օգտակար է հասկանալ՝ ինչ են մարդիկ հիմա գնում, որքան են վճարում և ինչ խնդիր ունեն ներկայիս առաջարկների հետ։
Այս փոքր ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել մի բան, որը սկզբում չէիք նկատել․ գուցե ձեր գաղափարի համար պահանջարկ կա, բայց ոչ այն գնով, որով դուք կարող եք արտադրել։
Մի ուսումնասիրեք միայն մրցակիցներին, ուսումնասիրեք նաև փոխարինողներին
Երբեմն ձեր իրական մրցակիցը նույն ապրանքը վաճառող ընկերությունը չէ։
Օրինակ՝ եթե ցանկանում եք ստեղծել թանկարժեք նվերների բիզնես, գնորդի ընտրությունը կարող է լինել ոչ միայն ձեր և մեկ այլ նվերների խանութի միջև։ Նույն գումարով նա կարող է գնել ծաղիկներ, հագուստ, ռեստորանում ընթրիք կամ որևէ այլ նվեր։
Այսինքն՝ մարդը համեմատում է ոչ միայն ապրանքները, այլ նաև այն, թե ուր կարող է ծախսել իր գումարը։
Հետևաբար ուսումնասիրելիս օգտակար է տալ երկու հարց․ «Ո՞վ է ինձ նման ապրանք առաջարկում» և «եթե գնորդը ինձանից չգնի, ուրիշ ինչի՞ վրա կարող է ծախսել այդ գումարը»։
Երկրորդ հարցը հաճախ ցույց է տալիս մրցակցության այն հատվածը, որը առաջին հայացքից չի երևում։
Գնորդին պետք է հասկանալ, ոչ թե պարզապես հաշվել
«Իմ ապրանքը բոլորի համար է» արտահայտությունը սովորաբար ավելի շատ խանգարում է, քան օգնում։
Եթե չգիտեք, թե ում եք վաճառում, դժվար է ճիշտ որոշել ապրանքի գինը, դիզայնը, փաթեթավորումը և գովազդի ձևը։ Փոխարենը փորձեք պատկերացնել կոնկրետ գնորդի։
Օրինակ՝ եթե արտադրում եք աշխատանքային պայուսակներ, ձեր գնորդը կարող է լինել մարդ, ով ամեն օր աշխատանքի է գնում, տեղափոխում է համակարգիչ և պատրաստ է մի փոքր ավելի վճարել ամուր ու հարմար պայուսակի համար։
Այդ դեպքում դուք արդեն հասկանում եք ոչ միայն՝ ինչ ապրանք պետք է արտադրել, այլ նաև՝ ինչ հատկություններ են իրականում կարևոր գնորդի համար։
Շուկայի չափը միայն պոտենցիալ գնորդների թիվը չէ
Երբեմն բիզնես գաղափարը գնահատելիս ասում են․ «Այս ապրանքը կարող է օգտագործել 100 հազար մարդ, ուրեմն շուկան մեծ է»։
Բայց այդ 100 հազար մարդը կարող է տվյալ ապրանքը գնել հինգ տարին մեկ։ Մեկ այլ ապրանք կարող է ունենալ ընդամենը 20 հազար պոտենցիալ գնորդ, բայց նրանք կարող են այն գնել ամիսը մեկ։
Ուստի պետք է հաշվի առնել ոչ միայն մարդկանց թիվը, այլև գնման հաճախականությունը, միջին վճարումը և մրցակցության մակարդակը։
Հենց այս պատճառով փոքր շուկան պարտադիր չէ, որ վատ շուկա լինի։ Եթե այնտեղ կա հստակ պահանջարկ և դուք կարող եք զբաղեցնել որոշակի հատված, փոքր բիզնեսի համար այն երբեմն ավելի հետաքրքիր է, քան մեծ, բայց գերհագեցած ոլորտը։
«Ինձ մեծ ծավալներ պետք չեն»՝ արդյո՞ք դա փոխում է իրավիճակը
Ոչ այնքան, որքան կարող է թվալ։
Եթե դուք ասում եք՝ «Ես ամսական ընդամենը 50 կամ 100 միավոր եմ վաճառելու», դա կարող է լինել լիովին իրատեսական բիզնես նպատակ։ Բայց այդ 50 կամ 100 վաճառքները նույնպես պետք է ստանաք իրական շուկայից։
Դուք դեռ պետք է իմանաք՝ ով է գնորդը, ինչ գին է ընդունելի նրա համար, ովքեր են մրցակիցները և արդյոք ձեր ինքնարժեքը թույլ է տալիս աշխատել այդ գնով։
Այսինքն՝ մեծ ծավալների նպատակ չունենալը չի նշանակում, որ կարող եք չուսումնասիրել շուկան։ Փոքր բիզնեսի համար ուսումնասիրությունը երբեմն նույնիսկ ավելի կարևոր է, որովհետև սխալ գնված հումքը, չվաճառված ապրանքը կամ սխալ հաշվարկված ինքնարժեքը կարող են զգալի հարված հասցնել սահմանափակ բյուջե ունեցող բիզնեսին։
Ի վերջո, ձեզ պարտադիր չէ իմանալ ամբողջ շուկայի ամեն մի մանրուք։ Բայց պետք է այնքան լավ հասկանաք ձեր հատվածը, որ կարողանաք պատասխանել երեք պարզ հարցի՝ ով է գնում, ինչու է գնում և որքան է պատրաստ վճարել։
Ինչը պետք է իմանալ շուկա մտնելուց առաջ
Մինչև գումար ներդնելը ես խորհուրդ կտայի նախ հնարավորինս հստակ հասկանալ, թե ում եք պատրաստվում վաճառել։ Ո՞վ է ձեր իրական գնորդը, ինչ ապրանքներ կամ ծառայություններ է նա արդեն օգտագործում, որքան է սովոր վճարել և ինչու է ընտրում այս կամ այն վաճառողին։ Այս հարցերի պատասխանները կօգնեն հասկանալ ոչ միայն պահանջարկը, այլև այն, թե որտեղ կարող է տեղավորվել ձեր առաջարկը։
Հաջորդ քայլը մրցակիցներին ուսումնասիրելն է։ Պետք է իմանալ, թե ովքեր են արդեն աշխատում այդ ոլորտում, ինչ գներով են առաջարկում իրենց ապրանքները և ինչ առավելություն ունեն։ Հատկապես կարևոր է նկատել խոշոր խաղացողներին, որոնք մեծ ծավալների շնորհիվ կարող են ավելի ցածր գին սահմանել, ինչպես նաև այն վաճառողներին, որոնք ունեն հին ապրանքային մնացորդներ և պատրաստ են ժամանակավորապես աշխատել շատ ցածր գնով։
Միևնույն ժամանակ պետք է ազնվորեն գնահատել սեփական ինքնարժեքը։ Եթե ձեր ապրանքը պատրաստելու համար պահանջվող ծախսերը թույլ չեն տալիս մրցունակ գին առաջարկել, դա պետք է իմանալ դեռևս գումար ներդնելուց առաջ։ Նույնիսկ եթե վաճառքի կանխատեսումները լավ են թվում, արժե հաշվել նաև ավելի վատ սցենարը․ օրինակ՝ ինչ կլինի, եթե նախատեսվածից երկու անգամ քիչ ապրանք վաճառեք։
Եվ ամենակարևոր հարցը, որի պատասխանը պետք է ունենաք՝ ինչո՞ւ պետք է գնորդը ընտրի հենց ձեզ։ Եթե այս հարցին հստակ պատասխան չկա, գուցե դեռ վաղ է արտադրությունը կամ վաճառքը սկսելու համար։ Ավելի լավ է մի փոքր ժամանակ տրամադրել ուսումնասիրությանը և անհրաժեշտության դեպքում փոխել գաղափարի որոշ հատվածներ, քան հետո ստիպված լինել ուղղել արդեն կատարված ծախսերի հետևանքները։
Շուկայի ուսումնասիրությունը չի երաշխավորում հաջողությունը, բայց նվազեցնում է կույր ռիսկը
Շուկայի ուսումնասիրությունը կախարդական գործիք չէ։ Դուք կարող եք ամեն ինչ ուսումնասիրել և միևնույն է սխալվել։
Բայց տարբերությունն այն է, որ ուսումնասիրությունից հետո ձեր որոշումը հիմնված է ավելի շատ փաստերի, քան ենթադրությունների վրա։
Դուք արդեն գիտեք, թե ինչ գներ կան շուկայում, ինչպիսի մրցակիցներ կան, ինչ է ուզում գնորդը և որտեղ կարող է առաջանալ ձեր հիմնական խնդիրը։
Եթե պարզվում է, որ ձեր ինքնարժեքը չափազանց բարձր է, դա կարելի է իմանալ մինչև արտադրությունը սկսելը։
Եթե պարզվում է, որ պահանջարկը փոքր է, կարող եք փոխել ապրանքը կամ գաղափարը։
Եթե տեսնում եք, որ շուկան գերհագեցած է, կարող եք գտնել ավելի նեղ ուղղություն։
Իսկ եթե հասկանում եք, որ գնորդ կա, մրցակցային միջավայրը կառավարելի է, իսկ ձեր ապրանքն ունի իրական տարբերակիչ առավելություն, արդեն կարելի է ավելի վստահ անցնել հաջորդ քայլին։
Եզրակացություն
Բիզնեսի համար շուկան այն միջավայրն է, որտեղ ձեր գաղափարը վերջնականապես հանդիպում է իրականությանը։
Ձեր կարծիքով կարող է թվալ, որ ապրանքը լավն է, գինը՝ ճիշտ, իսկ գաղափարը՝ հետաքրքիր։ Բայց գնորդը կարող է բոլորովին այլ կերպ մտածել։ Մրցակիցը կարող է ավելի ցածր գին առաջարկել։ Մեկ այլ ընկերություն կարող է տարիների ընթացքում կուտակած ապրանքային մնացորդը վաճառել գրեթե ինքնարժեքով։ Իսկ դուք կարող եք հայտնվել այնպիսի իրավիճակում, որտեղ լավ ապրանք ունեք, բայց դրա համար շուկայում տեղ չկա։
Այդ պատճառով շուկա ուսումնասիրելը պետք չէ կապել միայն մեծ բիզնեսի կամ մեծ ներդրումների հետ։ Փոքր բիզնեսին դա երբեմն նույնիսկ ավելի շատ է անհրաժեշտ, որովհետև փոքր ընկերությունը սովորաբար չունի սխալ որոշումների հետևանքները երկար ժամանակ կրելու ֆինանսական հնարավորությունը։
Իմ կարծիքով, բիզնես սկսելուց առաջ ամենաօգտակար հարցը «ինչպե՞ս արտադրեմ» կամ «ինչպե՞ս վաճառեմ» հարցը չէ։
Առաջին հարցը պետք է լինի՝ «Ի՞նչ է կատարվում այն շուկայում, որտեղ ես պատրաստվում եմ մտնել»։
Եթե կարողանաք պատասխանել այդ հարցին, արդեն շատ ավելի հեշտ կլինի հասկանալ՝ արժե՞ սկսել, ինչ ծավալով սկսել, ինչ գնով վաճառել և ամենակարևորը՝ ինչից պետք է խուսափել։
Հաճախ տրվող հարցեր
Իսկապե՞ս անհրաժեշտ է ուսումնասիրել շուկան, եթե փոքր բիզնես եմ սկսում։
Այո։ Փոքր ծավալով աշխատելը չի նշանակում, որ կարելի է անտեսել պահանջարկը, մրցակիցների գները կամ գնորդների վարքագիծը։ Երբ բյուջեն սահմանափակ է, սխալ որոշման գինը հաճախ ավելի բարձր է լինում։
Ինչպե՞ս հասկանալ՝ ապրանքի նկատմամբ իրական պահանջարկ կա։
Միայն ծանոթների կարծիքներին կամ սոցիալական ցանցերի հավանումներին վստահելը բավարար չէ։ Ավելի օգտակար է ուսումնասիրել իրական գնումները, գործող առաջարկները, գները և հասկանալ՝ մարդիկ որքան են պատրաստ վճարել։
Ինչո՞ւ է մրցակցի ապրանքը երբեմն ավելի էժան, քան իմ ինքնարժեքը։
Պատճառները տարբեր կարող են լինել։ Մրցակիցը կարող է ունենալ ավելի ցածր ինքնարժեք, մեծածախ գնումների առավելություն, ավելի մեծ արտադրության ծավալ կամ պարզապես վաճառել հին և լճացած ապրանքի մնացորդը։
Արդյո՞ք մեծ թվով մրցակիցները նշանակում են, որ գաղափարը վատն է։
Ոչ պարտադիր։ Եթե տվյալ ոլորտում կա կայուն պահանջարկ, նույնիսկ բազմաթիվ մրցակիցների պայմաններում կարելի է գտնել սեփական դիրքը։ Կարևոր է հասկանալ՝ ինչով եք տարբերվելու և ում համար եք աշխատելու։
Ի՞նչ ուսումնասիրել մրցակիցների մասին։
Արժե նայել ոչ միայն նրանց գներին, այլև տեսականուն, որակին, սպասարկմանը, առաքման պայմաններին, հաճախորդների կարծիքներին և այն խնդիրներին, որոնց մասին գնորդները հաճախ բողոքում են։
Կարո՞ղ է փոքր շուկան ավելի շահավետ լինել։
Այո։ Փոքր, բայց հստակ ձևավորված լսարանը երբեմն ավելի լավ հնարավորություն է տալիս, քան մեծ և գերհագեցած ոլորտը։ Կարևորը ոչ թե միայն պոտենցիալ գնորդների քանակն է, այլ այն, թե որքան հաճախ են նրանք գնում և ինչ շահույթ կարող է մնալ յուրաքանչյուր վաճառքից։
Որտեղի՞ց սկսել, եթե մեծ գումար չունեմ ուսումնասիրության համար։
Սկսել կարելի է շատ պարզ քայլերից՝ ուսումնասիրել գործող վաճառողների առաջարկները, համեմատել գները, կարդալ հաճախորդների կարծիքները, խոսել պոտենցիալ գնորդների հետ և փոքր փորձնական վաճառք իրականացնել։
հետաքրքիր է նաև կարդալ հետևյալ հոդվածները
Հայկական արտադրանք․ ինչպես ստեղծել ապրանք և մտնել շուկա
Ինչ է շահույթը․ ինչպես տարբերել այն աշխատավարձից և իրական եկամտից
SMM․ կարևորությունը առօրյա կյանքում և բիզնեսում
Աշխատանք տնից․ 7 պատճառ, թե ինչու շատ մարդիկ դեռ թերագնահատում են այս հնարավորությունը
